Ιούλιος

Σε έναν μήνα άραγε θα έχει σημασία; 

Σε δύο μήνες νομίζεις πως η καρδιά σου θα χτυπά ακόμη με τον ίδιο ρυθμό;

Σε έξι μήνες οι σκέψεις σου θα έχουν ξεμπλεχτεί από εκείνο το άχαρο κουβάρι και η ανάσα σου δεν θα κόβεται από τις θηλιές των σκιών του μυαλού σου. 

Σε οκτώ μήνες πιθανότατα θα θυμάσαι μόνο τις εικόνες που η συνείδησή σου επέλεξε να σου φυλάξει ως τις πιο σημαντικές. 

Σε δέκα μήνες θα έχει φτάσει στο κατώφλι σου μέχρι και η τελευταία συνειδητοποίηση για όσα είχαν γίνει.

Και τελικά, σε δώδεκα μήνες, καμία από τις καταιγίδες που κατασπάραζε το μυαλό και τη ψυχή σου θα έχει πλέον σημασία. 

Κι αυτό γιατί το μέσα σου ξέρει να επουλώνει τις πληγές του∙ ξέρει πως να μετατρέψει το "δικό σου τώρα" σε μνήμες και τις μνήμες αυτές σε κάτι που δεν θα σε πονά πια. 

Γιατί ο χρόνος κυλά με τη δική του σχετικότητα και δε σε ρωτά ποτέ αν είσαι έτοιμος να συνεχίσεις.

Γι’ αυτό φρόντισε όσα νιώθεις στο τώρα να είναι άξια να σε συνοδεύσουν και στο επόμενό σου τώρα. 

Ώστε όταν αποφασίσεις να κοιτάξεις πίσω για μια στιγμή, να καταλάβεις πως συνέχισες και πως κάποτε όσα σε τρόμαξαν είναι απλώς σημάδια που απέκτησες στον δρόμου σου.

Artwork: Αλεξάνδρα Βράνου