Οκτώβριος

Αυτός ο μήνας δεν άρχισε μέχρι χθες 

και δεν θα τελειώσει μέχρι αύριο

Χθες ήταν Δευτέρα και αύριο είναι Παρασκευή

Η εβδομάδα δεν τελειώνει κι όμως 

ο μήνας μοιάζει να έχει κυλήσει γρήγορα

Οι μέρες περνούν γρήγορα, οι νύχτες δεν τελειώνουν

Δεν τελειώνουν μέχρι να ευχηθείς να μην τέλειωναν ποτέ

Και όσο έυχεσαι σε κάποιο πεφταστέρι της άδικης ημέρας

Που ξημέρωσε πριν προλάβεις 

να μετρήσεις τα σφάλματα σου ένα-ένα

Αλλά αφού διέπραξες τα εγκλήματα 

που το σκοτάδι συγχωρεί

Και η μέρα μαλώνει

Κάποιο πουλί κελάηδησε στο παράθυρο σου

Σημαίνοντας ένα τέλος· ταυτόχρονα μιαν αρχή

Το πρόβλημα πάντα θα ‘ναι.

Τι θα θρηνήσεις και τι θα γιορτάσεις.

Ποιο τραγούδι θα ξεκινήσει το πρωινό σου 

ή θα σχολάσει το βράδυ σου

Και όσο κι αν φοβάσαι ότι θα ξεχαστείς 

ή ακόμα χειρότερα θα ξεχάσεις

Τόσο τα όνειρα σου θα σου θυμίζουν

Τι είχες και τι έχασες

Στο δάσος του φθινοπώρου

Τα δέντρα φυλάνε τα μυστικά σου στα φύλλα τους

Κι ύστερα τα σκορπίζουν

Και τα φέρνουν στην αυλή σου μαζί με τα δάκρυα 

που ποτέ δεν έφυγαν από τα μάτια σου.

Για να σου θυμίσουν ότι ο κύκλος συνεχίζεται.

Και θα ρθει και του χρόνου ο Οκτώβρης

Κι εσύ θα είσαι ακόμα εδώ

Στην ίδια αυλή.

Η ζωή υποφέρεται μέχρι να την αδικήσεις.

Φωτογραφία: Ελένη Σιπέτα