ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ

●

《Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει.

Όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα》

       Έγκλημα, φόνος, αδικία, όλα με μία και μόνο κοινή συνισταμένη: μας φέρνουν αντιμέτωπους με το Κακό. Η γενική αιτία πίσω από τα γεγονότα που εξοργίζουν, είναι μια εντελώς λογική -και ωφέλιμη για τις υπεύθυνες ομάδες- προσέγγιση της πραγματικότητας, της ζωής και των επακόλουθων πράξεων· η οποία εκτός πλαισίου οφέλους και διαστροφής είναι αυτό που ονομάζουμε Κακό. Από τα εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας των Π.Π., ως τα εγκλήματα της Αποικιοκρατίας, της εκμετάλλευσης της Ανατολής και της Αφρικής, ως τα ελληνικά Τέμπη και τα άλλα μας 《εθνικά》εγκλήματα κατά προσφύγων -δηλαδή απλών, φτωχών, αδιάφορων για το Κακό, ανθρώπων, η παρουσία του Κακού είναι αδιάλειπτη. Καθημερινώς επαναστατούμε, σε κάθε έκφανσή της ζωής μας, όχι από οργή, παρά επειδή είμαστε ταγμένοι στην μάχη για τον Άνθρωπο.

《Πλέκω με τα κομμένα μαλλιά το δίχτυ μου και περιμένω.

Όρθιος, και Μόνος σαν και πρώτα

Π ε ρ ι μ έ ν ω 》*

________________________________

*στίχοι:《Κι ήθελε ακόμη…》Μ.Αναγνωστάκης