Ιανουάριος

[Προτείνεται το “Planetarium, La La Land” ως υπόκρουση κατά την ανάγνωση.]

Τοποθεσία, κινηματογράφος αναμνήσεων

Η ταινία του μόλις περασμένου χρόνου έχει τελειώσει.

Σε έναν γνώριμο κινηματογράφο, οι τίτλοι τέλους πέφτουνε ξανά

γλυκόπικρος ήταν, με θαμπές ή και όχι αναμνήσεις

Αλλά η ταινία -ο χρόνος- τελείωσε

Οι τίτλοι κυλάνε βασανιστικά γρήγορα

και κοιτάμε…

Ονόματα ηθοποιών της καθημερινότητάς μας, τόσα πολλά,

τα περισσότερα ονόματα θέλουμε να μπλοκάρουν στον φετινό απολογισμό

(φτάνει πια)

Άλλα ονόματα θέλουμε να τα δούμε στον επόμενο, στους επόμενους

(μη με αφήσετε)

Ενώ χιλιάδες εικόνες, πρόσωπα και συναισθήματα μπλέκονται, ανοίγουν τα φώτα

Νέος χρόνος

Εδώ, εδώ αφήνουμε κάθε στιγμή που έβρεχε περισσότερο μέσα από έξω

εδώ ξεγράφουμε κάθε γυάλινη φιλία που σιωπηλά μας σαπίζει 

εδώ ξεχνάμε την λέξη ‘σχεδόν’ που μας στοιχειώνει

Το σενάριο του παρόντος περιμένει

ραντεβού στη βροχή για να δούμε έναστρες νύχτες

γιατί μόνο από θλιμμένες μπαλάντες ξεκινάει η ομορφότερη υπόκρουση

αφού το κάθε βήμα είναι μια επιτυχία κι ας μην οδηγεί αμέσως εκεί

Έτσι θα γνωρίσουμε το είναι μας

έτσι θα χρωματίζουμε τις κρεμάστρες μας με την σωστή παρέα

έτσι θα ζήσουμε τις ερωτευμένες αναμνήσεις μας

Τοποθεσία κινηματογράφος αναμνήσεων

Η ταινία του μόλις νέου χρόνου έχει αρχίσει.

Artwork: Βασίλης Τσινταβής