Μάρτιος
Ο Μάρτιος είναι ο μήνας που δεν προειδοποιεί.
Τη Δευτέρα φυσάει και βρέχει, την Τρίτη ανθίζουν οι αμυγδαλιές και την Τετάρτη ψάχνεις να βρεις τι να φορέσεις για να μην κρυώσεις, αλλά και να μην σκάσεις κιόλας. Η ντουλάπα μας περνάει μια μίνι κρίση ταυτότητας.
Μόλις, όμως, ο ήλιος εμφανιστεί ξέρουμε πως έφτασε επιτέλους η στιγμή να επιστρέψουν τα αράγματα στο μπαλκόνι. Είναι η στιγμή να ξεσκονίσουμε τις καρέκλες της βεράντας, να διώξουμε τα φύλλα και τη σκόνη από το πάτωμα και να φωνάξουμε όλη την παρέα για να πιούμε τον πρώτο ανοιξιάτικο καφέ, να λιαστούμε και να πάρουμε τη βιταμίνη D μας.
Προσωπικά, λατρεύω, τρελά, ακόμα και το να κοιμάμαι στο μπαλκόνι τα ηλιόλουστα μεσημέρια, άραγε εσείς το έχετε δοκιμάσει ποτέ; Εγώ το προτείνω πάντως.
Και κάπου εκεί, ανάμεσα στον μεσημεριανό ύπνο και τον καφέ, συνειδητοποιείς ότι όλα γύρω έχουν αλλάξει. Δεν είναι μόνο η θερμοκρασία. Είναι που ανοίγεις τα παράθυρα και η γειτονιά δεν μυρίζει πια μόνο ξύλο, τζάκι, υγρασία, αλλά και άρωμα λουλουδιών από τις πλατείες. Είναι που βγαίνουμε σιγά σιγά από την αίσθηση της χειμερίας νάρκης και αυθόρμητα ξεκινάμε να σκεφτόμαστε σε ποιο νησί θα μας βρει το καλοκαίρι.
Ίσως, βέβαια, να είναι και νωρίς να μιλάμε για διακοπές, οπότε ας απολαύσουμε τη στιγμή που η μέρα μεγαλώνει, η διάθεσή μας φτιάχνει και ας βάλουμε δυνατά να παίζει το απόλυτο τραγούδι για τις μέρες του Μαρτίου: «Θα 'ναι σαν να μπαίνει η Άνοιξη, θα 'ναι ουρανού κατάνυξη, θα 'ναι σαν να μπαίνει η Άνοιξη στα ξαφνικά!»
Artwork: Πηνελόπη Άννα Βαγγέλη

