Όνειρο Θερινής Νυκτός

Όσο περνούν τα χρόνια και μεγαλώνω, παρατηρώ πως τόσο απομακρύνομαι από το καλοκαίρι που θυμάμαι σαν παιδί να περιμένω. Η ιδέα ενός ξέγνοιαστου, ειδυλλιακού καλοκαιριού δίνει τη θέση της στην φρίκη της συνειδητοποίησης πως η πλειονότητα του καλοκαιριού ενός τυπικού ενήλικα περνιέται στο χώρο εργασίας του, σιχτιρίζοντας για την ανυπόφορη ζέστη που έχει και σήμερα,  και όχι με παιχνίδια με φίλους τα απογεύματα ή πλατσουρίσματα σε παραλίες και καρπουζάκι που σου έκοψε η μαμά. Το οποίο εννοείται είναι «φυσιολογικό», αλλά δεν αντηχεί όμορφα στην παιδική ψυχή που έχει ο καθένας μας μέσα του.

Για να είμαι όμως δίκαιη και να μην γίνομαι και τόσο αρνητική απέναντι στο καλοκαιράκι, πιστεύω πως οι καλοκαιρινές νύχτες είναι μια απόλαυση προσβάσιμη στους περισσότερους. Τϊποτα δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ανακούφιση που προκαλεί το πρώτο δροσερό αεράκι της καλοκαιρινής νύχτας, έστω και αν είναι ανεπαίσθητο, μετά από μια ολόκληρη μέρα ανελέητου ήλιου.

Στο μυαλό μου αναπολώ τις καλύτερες καλοκαιρινές νύχτες που έχω ζήσει ως τώρα- νύχτες μετά από απογευματινή έξοδο στο χωριό μου, με το φως του φεγγαριού και τα αναβοσβήματα πυγολαμπίδων να με συνοδεύουν στον δρόμο της επιστροφής- νύχτες με μισάνοιχτη την μπαλκονόπορτα, ίσα ίσα για να μπαίνει μια χαραμάδα φωτός, το δροσερό αεράκι του χωριού και να με νανουρίζει η χορωδία των τζιτζικιών απέξω. Ω ναι, τίποτα δεν αντικαθιστά αυτή την τόσο απλή απόλαυση της ζωής.

Κάτι που σκέφτομαι συχνά τελευταία σχετικά με το καλοκαίρι είναι αυτή η περίεργη σύνδεση που έκανα πρόσφατα- το χειμώνα πολλοί από μας αναπολούμε τις μέρες με τη μεγάλη διάρκεια ηλιού του καλοκαιριού. Όμως, κάθε 21η Ιουνίου, τον πρώτο κιόλας μήνα ενός καλοκαιριού είναι το θερινό ηλιοστάσιο, το οποίο σημαίνει πως από εκεί και πέρα οι μέρες αρχίζουν να μικραίνουν. Είναι σχεδόν σαν υπενθύμιση να μην αφήσουμε το καλοκαίρι να φύγει, γιατί φεύγει μέρα με τη μέρα- στην αρχή κιόλας του καλοκαιριού, ο χειμώνας λίγο λίγο παίρνει τη θέση του, αργά αλλά σταθερά.

Αν θελήσουμε όμως να το δούμε με πιο θετική ματιά, αυτό επίσης σημαίνει πως οι καλοκαιρινές νύχτες μεγαλώνουν, άρα και η διάρκεια που μπορεί κανείς να τις απολαύσει βλέποντας το φεγγάρι ή τα πεφταστέρια, ίσως κάνοντας ένα νυχτερινό μπάνιο ταυτόχρονα, θαυμάζοντας τις πυγολαμπίδες, ξενυχτώντας σε κάποια συναυλία ή σε κάποιο πανηγύρι ή σε κάποια αμμουδιά με φίλους, ή πολύ απλά, κάνοντας έναν ήσυχο περίπατο στη δροσιά μετά από μία ακόμα μέρα που σκάει ο τζίτζικας.

Artwork: Άγγελος Μπολοβίνος