Έφτασες;

Παιδί μου 

Έφτασες;

Πού είσαι και δεν μπορώ να σε αντικρίσω;

Μα, περίεργο (!)

Δίπλα μου συνεχώς σε νιώθω

Μήπως

Τα χρώματα όλα στολίστηκες και έγινες αόρατος;

Όμως το χάδι σου

Δεν μπορώ να αισθανθώ…

Μήπως

Τους νόμους της φύσης έσπασες και έγινες άυλος;

Όχι.

Τους νόμους του ανθρώπου ξεπέρασες και έγινες αιώνιος

Ξημερώνει…

Φεύγω

Και αφήνω έρημο τον σταθμό να περιμένει το τρένο που δεν θα φτάσει ποτέ.

Εγώ πάλι δεν ανησυχώ.

Έχω ηρεμήσει.

Η αγωνία μου μετατράπηκε σε σιγουριά

Γιατί τώρα πλέον το ξέρω.

Έφτασες!